افــســون عــشــق

اگر می بینی عاشق تو هستم ، دیوانه تو هستم ، و تمام فکر و زندگی من تو شده ای

به خدا بدان که این دست خودم نیست!

اگر میبینی چشمانم در بیشتر لحظه ها خیس است و دستانم سرد است و اگر میبینی همه لحظه

های دور از تو بودن اینهمه سخت و پر از غم و غصه است بدان که این دست خودم نیست!

دست خودم نیست که همه لحظه ها تو را در جلو چشمانم میبینم و به یاد تو می باشم.

دست خودم نیست که دوست دارم همیشه در کنارت باشم ، دستانت را بگیرم ، بر

لبانت بوسه بزنم و تو را در آغوش خودم بگیرم!

دست خودم نیست که هر سحرگاه به انتظارت مینشینم تا در آسمان دلم طلوعی دوباره داشته باشی

به خدا دست خودم نیست که هر شب به آسمان نگاه می اندازم و ستاره ای درخشان را میبینم و

به یاد تو می افتم

                                                مـــــشــــــعـــــــــــل

مردي در عالم رويا فرشته اي را ديد كه در يك دستش مشعل و در دست ديگرش سطل آبي

گرفته بود و در جاده اي روشن و تاريك راه مي رفت.

مرد جلو رفت و از فرشته پرسيد:

اين مشعل و سطل آب را كجا مي بري؟

فرشته جواب داد:

مي خواهم با اين مشعل بهشت را آتش بزنم و با اين سطل آب آتش هاي جهنم را خاموش

كنم آن وقت ببينم چه كسي واقعا خدا را دوست دارد!

براي راي دادن به اين وبلاگ به پايين اين پست مراجعه كنيد.

دوستان عزیز سلام

برای انتخاب این وبلاگ به این لینک برای انتخاب کلیک کنید  وارد شوید.

و ۱۲ وبلاگ را انتخاب کنید

 با تشکر

به نام او که آفرید تا بیازماید

  آیا می دانی چرا خداوند شیطان را از درگاه خود راند و برای همیشه او را طرد کرد؟

  چون فرمان خدا را برای سجده ی بر انسان اطاعت نکرد.

  اما بی وفایی برخی آدمیان را بنگر که از خدا رو می گردانند و حلقه ی بندگی شیطان به

  گردن می آویزند!

  رسول خدا (ص) می فرماید:

  خداوند به چنین انسان هایی خطاب می کند: من به خاطر تو شیطان را طرد کردم اما تو او را

  دوست خود گرفتی و به اطاعت او در آمدی؟

اتاق آبی خالی افتاده بود هیچ کس در فکرش نبود نیرویی تاریک مرا به اتاق آبی می برد گاه

میان بازی اتاق آبی صدایم می زد از هم بازی ها جدا می شدم می رفتم تا میان اتاق آبی

بمانم و گوش بدهم چیزی در من شنیده می شد مثل صدای آب که خواب شما بشنود جریانی

از سپیده دم چیزها از من می گذشت و در من به من می خورد چشمم چیزی را نمی دید به

سبکی پر می رسیدم و در خود کم کم بالا می رفتم و حضوری کم کم جای مرا می گرفت

حضوری مثل وزش نور وقتی که این حالت ترد و نازک مثل یک چینی ترک می خورد از اتاق

می پریدم بیرون می دویدم میان شلوغی اشکال.

                          (اتاق آبی اثر سهراب سپهری)

روزگار

ساک کوچکش را گوشه ای انداخت و روی تخت نشست و از پشت پنجره به منظره بیرون

خیره شد و به بازی روزگار فکر کرد...سی و پنج سال قبل با نقشه ی زنش مادرش را جلو در

همین مکان رها کرد و رفت و ... و حالا از پشت پنجره نگاهش به تابلو ورودی آنجا دوخته شده

بود آسایشگاه سالمندان!!!

امیدوارم از این آپ هم لذت برده باشید.

راستی ۱۱ آبان تولدمه تا اون موقع با دست پر و یه آپ ویژههههههههه بر می گردم

خـــــــــــــــدانــــــــگـــــــــــهــــــــــــدار